Sociaal team: werken in wijk met onzichtbare structuur en gouden details!

HJF van de Heijden, auteur  van het boek Tonio, gaf pasgeleden in de NOS Collegetour een prachtig advies aan een student over de vraag hoe een goede roman te schrijven:

                  ‘Zorg voor een onzichtbare structuur en een gouden detail’

Het werken in een wijk is als het schrijven van een boek. Elke wijk heeft zijn onzichtbare structuur en gouden details die de wijk een eigen kleur, geur, vorm  en karakter geeft. het werk van een sociaal team is om aan te sluiten bij die onzichtbare structuur. Gaan voelen en opmerken hoe die structuur ingevlochten is: wat zijn de contrasten, welke tegenstellingen zijn er, hoe tonen de polariteiten zich van goed en kwaad, donker en licht, verstand en gevoel, zwart-wit denken, mijn en dijn? Alles doet mee in die onzichtbare, verborgen  structuur. En in de gouden details van de wijk zijn de meest kostbare waarden, bijzondere mensen, speciale en zelfgemaakte oplossingen, mooie voorbeelden van steun herkenbaar.

Elke wijk en elke bewoner is een verhaal met zijn verborgen structuur en gouden details. Het werk van sociale teams is naar mijn idee als eerste gericht op het (gaan) zien en voelen van de onzichtbare structuur en de gouden details. Pas daarna kan er sprake zijn van invoegen en mogelijk meeschrijven aan het verhaal van de wijk, mogelijk een nieuw hoofdstuk toevoegen, of een plot of deel van het boek te herschrijven. Mogelijk is het zelfs dat een sociaal team haar doel legt bij het ondersteunen van een onzichtbare structuur waarin de verhalen lijnen elkaar ( weer) raken en versterken: het verhaal van de cliënt, een buurtbewoner. Die onzichtbare structuur bouw je op: hoe kun je op elkaar aan, het heeft te maken met een verbinding aangaan met wijkbewoners. Het vernieuw je een patroon dat gevuld is met onbewuste regels en overtuigingen? Ben je opmerkzaam op gouden details ( bewoners nemen initiatief, zoeken samen op een eigen manier een oplossing voor een lastig probleem).

Een gouden detail kun je niet verzinnen of opzettelijk toevoegen door jouw ‘interventie’. Het gaat via de spontane weg…. van mensen met elkaar. Het enige dat je doet, is het bij elkaar brengen van mensen, ontmoetingen mogelijk maken. Elke wijk, elk leven is een verhaal met al zijn gouden details, de kunst en kunde is om  dat te vergroten ( uitzoomen), soms gewoon constateren dat het niet aan te raken.

 

 

 

 

 

Written by